Kinga kilka dni temu opowiedziała mi zabawną historyjkę, jak to dzwoniła do niej klientka, z pytaniem o termin. Jako, że termin był zajęty, Kinga poleciła kilka osób, w tym także i mnie. Na co usłyszała:

Ale o którą Kalinę pani chodzi? Z tego co wiem Kaliny są dwie, jedna studio, druga bez studia i chyba jedna się podszywa pod tą drugą, tylko nie wiem która pod którą.

Rozbawiło mnie to mocno, ale .. ale nie sposób tej pani nie przyznać racji. Na dziś rzeczywiście Kaliny są dwie - dwa różne style fotograficzne, różne sposoby widzenia. I choć ogromny mam sentyment do par z galerii na kalina-studio.com, to jednak dużo bardziej się czuję tą kaliną-bez-studia. Przez te dwa lata, które minęły od premiery obecnej portfoliowej strony (kalina-studio.com) wydarzyło się dużo rzeczy, które nie pozostały bez wpływu na mnie i na to jak fotografuję. Polubiłam szerokość, zrozumiałam kilka rzeczy jeśli idzie o istotę reportażu.

Ale o takich szczegółach może kiedy indziej.

Do rzeczy!

Ponieważ rozdźwięk pomiędzy Kalinami zrobił się chyba za duży, a nowa strona, która się tworzy i będzie już niedługo, to jednak nie tak szybko jakbym chciała, postanowiłam zastosować rozwiązanie tymczasowe, czyli przekierowanie adresu kalina-studio.com na bloga, czyli kalinę-bez-studia.

Ktoś może powiedzieć, że przecież mogłabym dodać nowe zdjęcia na starą stronę. Niby tak, ale uważam, że nowa strona, która mam nadzieję, że będzie tak piękna jak się zapowiada :) zasługuje na nowe zdjęcia, a nie na już znoszone.

Poza tym zenit i kołyska stały się już niemalże dobrami publicznymi – czas powiedzieć starej stronie żegnaj i czekać na nową.

A na razie poniżej kilka bardziej mnie reprezentujących zdjęć niż stare portfolio i – zwłaszcza z myślą o klientach – linki do ostatnio pokazywanych większych materiałów zdjęciowych.

Linki:

reportaże:

Karolina i Michał
Marta i Christoph
Agnieszka i Ben

sesje narzeczeńskie:

Magda i Rafał
Kamila i Kuba

—-

Suplement.
Wiele osób pyta o co chodzi z tą kaliną-studio i kaliną-bez-studia.

To było tak. Jak zaczynałam z fotografią ślubną, to byłam takim małym żuczkiem, który dramatycznie potrzebował dodać sobie prestiżu na wszelkie możliwe sposoby. No i stąd Kalina Studio – i nazwa firmy, i domena. Choć całe to Kalina Studio, to były dwie lampy ustawione w pokoju komputerowym. Dziś patrzę na to całkiem inaczej – i wolałabym być utożsamiana nie z jakąś wyimaginowaną fabryką-studiem, tylko postrzegana bardziej jako Anna Kalina Ciesielska – fotograf.

A kalina-bez-studia, to trochę żart, trochę przekora. A i sporo manifestacji faktu, że nie mam potrzeby posiadania studia. Uwielbiam fotografować w świetle zastanym i tak też robię wszystkie sesje macierzyńskie, brzuszkowe, aktowe, rodzinne, etc.

Jakiś czas temu w skrzynce pocztowej, ale nie tej w komputerze, tylko tej blaszanej, znalazłam list z Anglii.
A w liście..

—————————————————————————————————————————————————————————————————–

A few days ago a mail came. No, not an e-mail. A traditional letter from England.
And inside…

Sprawczynią wszystkiego jest Marzena Tulin, która zapraszała na londyńskie seminarium Jeffa Ascougha. Nie mogłam polecieć, choć naprawdę miałam ochotę. Rzuciłam tylko żartem, żeby nie zapomniała wziąć dla mnie autografu. Jakież było moje zaskoczenie, kiedy zrealizowała moją prośbę!

I tak leży ten niezwykły niespodziankowy prezent już ponad tydzień. A ja, choć bardzo chciałam się nim pochwalić, wciąż nie do końca wiem co napisać.

Uczucia jakie temu wszystkiemu towarzyszą są bardzo pomieszane. Najpierw radość i wyróżnienie od losu, jakaś dobra wróżba na przyszłość. Poczułam się jakbym dotknęła szat Cesarza przechadzającego się wolnym krokiem wśród tłumów.

Ale z drugiej strony jakiś niedosyt, który narastał i narastał. Że może to ‘cesarstwo’ niekoniecznie jest tą stroną, z którą bym chciała obcować. Że nie mogłam zobaczyć co Ascough mówi, jak mówi, co jest dla niego ważne w fotografowaniu, jak do tego podchodzi. Ile w tym pasji, ile rutyny, ile doświadczenia, ile poszukiwań. Że nie mogłam dotknąć Ascougha – człowieka.

Raz, że najbardziej ciekawią mnie ludzie, a dwa – fotografia to myślenie, czucie i postrzeganie. I to jak się odnajdują w tym wszystkim inni fotografowie jest dla mnie niezmiennie interesujące.

Mam nadzieję, że to seminarium nie było ostatnim.

—————————————————————————————————————————————————————————————————–

A culprit is Marzena Tulin who asked me to go to London to Jeffa Ascough’s seminar. I couldn’t go though I’d love to. So I just told her jokingly to obtain his autograph for me. And to my surprise she did it!

So I’ve got this gift for a week now. I wanted to show it off but actually I still don’t know what to write about it.

At first I was overjoyed. This gift seemed like a good omen. I felt as if I touched the emperor’s robes when he was strolling among the crowds. But on the other hand I felt unsatisfied. Emperors are all very well but it would be far greater to meet the man. I wished I could go to a seminar, listen to what Jeff Ascough has to say, get to know what photography means to him. How much passion there is and how much routine. How much experience and how much experimenting.

Because I’m interested in people and because photography depends on seeing, feeling and thinking I’m always eager to learn how other photographers see, what they feel and what they think. For me it’s utterly fascinating.

I hope that wasn’t the last seminar.

Warsztaty za moment, a tu, zrządzeniem losu, nasza Para Młoda musiała się wycofać. Anito, Maćku - życzę, aby Wam się wszystko dobrze ułożyło.

Tak więc mamy wakat na najbliższy poniedziałek (27 VII) lub czwartek (30 VII) - bo para z czwartku skłonna by była się przenieść na poniedziałek.
Miejsce i czas: - Warszawa, od około 17.30 do oporu.

Jeśli jesteście zainteresowani którymkolwiek z tych terminów, jesteście po ślubie, macie stroje ślubne, ochotę na pozowanie i dobre zdjęcia - zapraszamy!
Wyślijcie maila na kalina(at)life.pl ze swoimi zdjęciami (niekoniecznie ślubnymi) informacją o dyspozycyjności terminu i KONIECZNIE telefonami do siebie.

Odezwiemy się i podamy warunki współpracy. Jeśli chcielibyście wziąć udział w takich warsztatach w przyszłości (Warszawa, Kraków) - również piszcie.

A sesje warsztatowe wyglądają mniej więcej tak.

Edit:
Pary na przyszły tydzień już mamy, ale jeśli chcecie wziąć udział w warsztatach w przyszłości - piszcie.

Zagląda tu 350 osób dziennie, więc pomyślałam sobie, czemu nie użyć tego miejsca jako słupa ogłoszeniowego?

Albowiem nadszedł czas, by zmienić stronę. Bloga mam nowego, a strona – staroć.
Długo myślałam, czy nie kupić templejtu, ale chciałabym, żeby moja nowa strona była bardzo moja, nie z supermarketu.

Chciałabym, żeby moja nowa www była maksymalnie prosta, funkcjonalna, nowoczesna. Komfortowa w użytkowaniu. I – przede wszystkim – z dużymi zdjęciami. Dużo prostsza niż to co znajduje się teraz pod www.kalina-studio.com. I dużo ładniejsza:)

Fajnie by było, aby osoba z którą nawiążę współpracę naprawdę miała ochotę zrealizować ten projekt twórczo do niego podchodząc, do tego była otwarta na moje pomysły i uwagi.

Znajomość flash/html nie wymagana. Od tego zawsze można znaleźć osobnego fachowca.
Oczywiście link do folio mile widziany.

—————————————————————————————————————————————————————————————————–

My blog has 350 visitors daily so I thought I could use it as a noticeboard.

I need a new site. The blog is shiny and new but the site is quite ancient. For some time I was toying with the idea of buying a template however I’d prefer my site to be tailored to my needs – I wouldn’t like it to be just another product from a supermarket.

I’d like it to be as simple as possible, modern, easily navigated, user-friendly and admin-friendly. With really big photos. I need it to be simpler than my current site www.kalina-studio.com. And more easy on the eye.

I’m looking for a web designer who would really welcome that challenge, who would be creative and open to my ideas.

The practical skills of creating flash/html sites aren’t necessary. A link to a portfolio would be much appreciated.